Pantera śnieżna

Pantera śnieżna zwana jest często również irbisem – obie nazwy tego gatunku są poprawne. Zaliczany jest on zarówno do wielkich, jak i małych kotów, posiada bowiem cechy zarówno pumie, na przykład ubarwienie, jak i lwie – ryczy, ale ciszej niż lew, dlatego jego jednoznaczna klasyfikacja jest w zasadzie niemożliwa. Zwykle pantery śnieżne można spotkać pojedynczo, w okresie godowym jedynie łączą się w pary. Posiada własne, oznaczone terytorium, o które walczy z innymi osobnikami oraz po którym porusza się wytyczonymi, stałymi ścieżkami w poszukiwaniu pożywienia. Spotykana jest przez cały dzień, zaś największa jej aktywność przypada na czas zmierzchu, poluje i porusza się ostrożnie i czujnie. Jest gatunkiem zagrożonym przede wszystkim ze względu na wielki popyt na jej futro – o przedłużonym włosie, gęste, białe, z występującymi barwieniami o charakterze regularnych plamek w czarnym kolorze. Co ciekawe, pantera śnieżna bez trudu potrafi skoczyć na odległość aż 15 metrów.